Partneriniz tartışma sırasında konuşmayı bitiriyorsa bunun bir mola ihtiyacı mı yoksa tekrarlayan bir erteleme mi olduğunu anlamaya çalışın. Konuşmaya ne zaman döneceğinizi netleştirecek cümleleri ve sınırları keşfedin.
Konular
Partneriniz tartışma sırasında konuşmayı kesiyorsa, önce bunun sakinleşmek için verilen geçici bir mola mı yoksa sorunu tekrar tekrar erteleme biçimi mi olduğuna bakın. Tartışmada konuyu kapatmak tek başına ilişkinin geleceği hakkında kesin bir şey göstermez; konuşmanın nasıl ve ne zaman yeniden başlayacağı daha açıklayıcıdır.
Bir kişi öfkelendiğinde, bunaldığında ya da ne söyleyeceğini toparlayamadığında konuşmaya ara vermek isteyebilir. Böyle bir mola, tartışmanın büyümesini önlemeye ve daha sakin bir şekilde devam etmeye yardımcı olabilir. Ancak mola isteğinin anlaşılır olması, konunun belirsiz süreyle askıda kalmasının da çözüm olduğu anlamına gelmez.
Aradaki farkı yalnızca o anki cümleden değil, sonrasında yaşananlardan anlayabilirsiniz. “Şimdi konuşamayacağım, akşam yemeğinden sonra devam edelim” diyen kişi genellikle geri dönüş için bir zaman belirtir. “Uzatma, konuşmak istemiyorum” deyip konuyu her açtığınızda kapatıyorsa, çözüm için ortak bir alan oluşmayabilir. Bu ayrım niyet okumaktan çok, tekrarlanan davranışın etkisine bakmayı gerektirir.
Bir molanın işe yarayabilmesi için sınırlarının anlaşılır olması gerekir. Ne kadar ara verileceğini dakikası dakikasına belirlemek şart değildir; ancak konuşmanın ne zaman yeniden ele alınacağı konusunda makul bir anlaşma yapılabilir. Tartışmada konuyu kapatmak her seferinde bir geri dönüş planı olmadan gerçekleşiyorsa, sizin için asıl sorun yalnızca tartışmanın kesilmesi değil, çözümün sürekli belirsiz kalması olabilir.
Şu işaretleri birlikte değerlendirin:
Bu işaretler kesin bir teşhis ya da karşı tarafın niyetine dair kanıt değildir. İş yoğunluğu, yorgunluk veya o günkü gerginlik de konuşmayı zorlaştırabilir. Önemli olan, tek bir olaydan sonuç çıkarmak yerine davranışın tekrar edip etmediğini ve ihtiyaçlarınızın duyulup duyulmadığını gözlemlemektir.
Konuşma sakinleştiğiniz bir anda, tartışmanın ortasında değilken açıldığında daha yapıcı olabilir. Suçlayıcı bir “Sen zaten hiçbir zaman konuşmuyorsun” cümlesi savunmayı artırabilir. Bunun yerine, yaşanan durumu, sizde yarattığı etkiyi ve ihtiyacınızı kısa biçimde anlatın. Tartışmada konuyu kapatmak tekrar eden bir durumsa, yalnızca “Bunu yapma” demek yerine, ara verildiğinde nasıl devam edeceğinizi birlikte tarif edin.
Şöyle söyleyebilirsiniz: “Şu an devam etmek istemediğini duyuyorum. Biraz sakinleşmeye ihtiyacın varsa ara verelim; ama bu konu benim için önemli. Bugün saat sekiz gibi yeniden konuşabilir miyiz?” Zaman önermek, karşı tarafı hemen cevap vermeye zorlamak değildir. Önerilen saat uygun değilse başka bir zaman seçmesini isteyebilirsiniz.
Karşı taraf konuşmayı aniden bitirdiğinde de önce kısa bir sınır cümlesi kurabilirsiniz: “Şimdi ara verelim, ancak bunu çözümsüz bırakmak istemiyorum. Ne zaman devam edebileceğimizi netleştirelim.” İhtiyaçlarınızı suçlamadan ifade etmek için ilişkide ihtiyaçları dile getirme yollarını da gözden geçirebilirsiniz.
Aranın ardından hedef, kimin haklı olduğunu kanıtlamak değil, anlaşmazlığın hangi kısmının çözülmesi gerektiğini bulmak olsun. Tek bir konuyu seçin; eski tartışmaları peş peşe eklemek konuşmayı dağıtabilir. Önce sırayla birbirinizi dinlemeyi, ardından üzerinde anlaşabileceğiniz somut bir adım belirlemeyi deneyin. Örneğin, aynı sorun tekrar yaşanırsa nasıl haberleşeceğinizi ya da hangi kararı birlikte almanız gerektiğini konuşabilirsiniz.
Tartışmada konuyu kapatmak sırasında söylenen sözlere takılıp kalmak yerine, konuşmaya dönüldüğünde sorunun kendisine ve etkisine odaklanın. “Bunu konuştuğumuzda nasıl bir değişiklik bekliyoruz?” sorusu, tartışmanın genel suçlamalara dönüşmesini önleyebilir. Her iki tarafın da aynı çözümde anlaşması şart değildir; ancak birbirini dinlemek ve konuşmayı tamamlamak için çaba göstermek gerekir.
Bir defalık mola ile sürekli çözümsüz bırakılan mesele aynı şey değildir. Birkaç kez sakin bir zamanda konuşmayı denemenize rağmen her deneme kesiliyor ve geri dönüş gerçekleşmiyorsa, bunun sizin üzerinizdeki etkisini açıkça söyleyin. Örneğin, “Ara vermene saygı duyuyorum; fakat önemli konuları hiç tamamlayamamak beni belirsizlikte bırakıyor. Bir mola verdiğimizde yeniden konuşacağımız zamanı birlikte belirlememiz gerekiyor” diyebilirsiniz.
Bir sınır, karşı tarafı kontrol etme yöntemi değil, sizin neye ihtiyaç duyduğunuzu ve ne yapacağınızı anlatan net bir ifadedir. İkiniz de istiyorsanız, konuşma biçiminizi birlikte değiştirmek için destek almayı değerlendirebilirsiniz. Tartışmalar sırasında tehdit, korkutma ya da kendinizi güvende hissetmemenize yol açan davranışlar varsa, önceliği konuşmayı sürdürmeye değil güvenliğinize verin ve güvendiğiniz bir kişiden ya da uygun bir destek hizmetinden yardım alın.